سایز متن   /

هر ساله با فرا رسیدن تابستان نقل  انتقالات فرهنگیان در دستور کار ادارات مناطق مختلف کشور قرار می گیرد. نظام آموزش و پرورش به واسطه وجود ایرادات اساسی در حیطه های مختلف مدیریت منابع انسانی، همواره با مشکل درخواست های متعدد جهت جابجایی در درون استانی و برون استانی مواجه بوده است.

به دلیل فقدان مشوق های قابل توجه برای معلمان مناطق محروم و دور افتاده، این عده از فرهنگیان در تلاش برای انتقال به مراکز شهرها هستند. عده بسیاری نیز بواسطه تحصیل یا تبعیت از همسر و مواردی دیگر، درخواست انتقال و جابجایی محل خدمت خویش را دارند. در این میان انتقال به شهر تهران در سال های پیش یکی از حساسیت برانگیزترین موارد این وزارتخانه بوده است. طی سال های گذشته انتقال فرهنگیان به شهر تهران همواره برای تعداد کثیری از فرهنگیان ممنوع بوده و صرفا افراد خاصی با برخورداری از شرایط خاص می توانند از این امکان برخوردار شوند.

اگرچه با توجه به هزینه بالای زندگی خانوار در شهر تهران و حقوق اندک فرهنگیان، این تصمیم عقلانی بنطر نمی رسد؛ با اینحال وجود مشوق هایی از قبیل تدریس خصوصی یا تدارک شغل دوم و سوم، تعدادی از فرهنگیان وا می دارد تا بدین گزینه روی آورند.

ممنوعیت انتقال به شهر تهران حتی گاه به عنوان یکی از نقاط قوت وزرای آموزش و پروش لحاظ شده است چنان که علی اصغر فانی وزیر پیشین آموزش و پرورش طی سخنانی در سال ۹۵ عنوان داشت: یکی از اقدامات خوب ما این بود که ورود به تهران را به زیر ۱۰۰ مورد کاهش دادیم درحالی که در دوره قبل این تعداد قریب به ۱۰۰۰ نفر و یا بیشتر می رسید!

در دهه های گذشته فرایند نقل و انتقالات در آموزش و پرورش با اعتراض و انتقادات جدی فرهنگیان مواجه بود. چرا که در غالب موارد نتیجه درخواست انتقال افراد نه بر اساس شیوه نامه ها، بلکه بر اساس روابط و توصیه ها و لابی گری افراد ارائه می گردید. از همین رو برای جلوگیری از اعمال نفوذ افراد در این زمینه، سامانه ای تحت عنوان «سامانه نقل و انتقالات فرهنگیان» ایجاد شد و اانتظار می رفت با چنین اقدامی فرایند انتقالات علاوه بر اینکه سرعت بیشتری می یابد، با دخالت افراد در مراحل مختلف این فرایند مقابله شود. بدین ترتیب هر یک از فرهنگیان با دارا بودن شرایط عمومی همچون سابقه خدمت بیش از ۵ سال که بیش از  ۳ سال را در منطقه مذکور گذرانده باشند، می توانستند در این ثامانه درخواست خود را ثبت نموده و طبق امتیازاتی که بر اساس شاخص های متعددی کسب می نمایند، درخواست آنان مورد رسیدگی قرار گیرد. با این حال آنچه که از نتایج اعلام شده در این سامانه مشخص است، این امتیازات نه تنها تاثیری بر نتیجه کسب شده ندارد، بلکه در موارد بسیاری پاسخ قانع کننده ای نیز در این رابطه دریافت نمی کنند.

تعداد بسیاری از فرهنگیان هر ساله علیرغم ثبت نام در سامانه فرهنگیان و ارائه درخواست انتقال و مدارک مورد نیاز، با پاسخ منفی و عدم موافقت از سوی منطقه مبدا یا نهایتا استان مبدا مواجه می گردند! ادارات آموزش و پرورش مناطق نیاز خود به نیرو را دلیل این عدم موافقت اعلام می دارند! البته این توجیه غالبا برای فرهنگیان چندان راضی کننده نیست؛ چرا که در همان زمان افراد دیگری می توانند موافقت این مناطق را برای انتقال خویش اخذ نمایند؛ مساله عجیب تر نقض مواردی از شیوه نامه نقل و انتقالات توسط ادارات آموزش و پرورش مناطق و استان ها است که متاسفانه هیچ مرجعی برای رسیدگی به این مساله وجود ندارد!

برای نمونه در شیوه نامه نقل و انتقالات سال ۹۶ تبصره ای تحت عنوان «لزوم موافقت با تمدید انتقال مواقت نیروهای سال گذشته» آمده است که با فاصله ۲ ماهه از سوی اداه کل شهرستان های استان تهران نقض گردید و با درخواست تمدید بسیاری از افرادی که سال گذشته توانسته بودند از هفت خان انتقال به شهر تهران بگذزند، مخالفت شد.

نکته طنزآلود ماجرا اینجاست که اداره کل آموزش و پرورش شهرستان های استان تهران دلیل مخالفت با درخواست انتقال نیروها یا تمدید انتقالی موقت آنان را خالی بودن ۱۰۰۰ کلاس درس از معلم و نیاز مبرم به ۶۰۰۰ معلم در سال تحصیلی آتی اعلام کرده است! در همان حال شهر تهران نیز طبق برآوردهای اولیه در سال آتی به ۵۰۰۰ معلم نیاز خواهد داشت. بنظر می رسد عقلانی تر است که فرهنگیان شهرستان های اطراف تهران که غالبا ساکن شهر تهران هستند، در اولویت انتقال به شهر تهران قرار گیرند و اداره شهرستان های استان تهران نیز نیاز خود به نیروی آموزشی را از میان درخواست های ارائه شده از سایر استان ها برطرف نماید. اما در اقدامی عجیب و آمیخته به طنز قرار شده است که شهر تهران نیروهای مورد نیاز خود را از استان های دیگر جذب نماید و درخواست فرهنگیان شهرستان های استان تهران با مخالف این اداره کل بی پاسخ بماند!! به معنای دیگر اولویت ورود به شهر تهران برای فرهنگیان استان های دیگر است و نه شهرهای خود استان تهران!!  در واقع شانس یک فرهنگی از استان خوزستان برای انتقال به شهر تهران بیشتر از یک فرهنگی در شهر ری است!!

مشخص نیست که چنین تصمیماتی از سوی کدام گروه از نوابع علم مدیریت منابع انسانی در وزارت آموزش و پرورش صادر شده و چه رازهایی در پس این تصمیمات نهفته است یا چه اهدافی را دنبال می کنند؛ اما هر چه هست این اتفاق نهایتا به بدبینی بیش از پیش فرهنگیان به ساز و کار های اداری در نظام آموزشی گردیده و کاهش هرچه بیشتر انگیزه شغلی فرهنگیانی که روزانه برای رسیدن به محل کار باید ده ها کیلومتر راه بپیمایند و با جسمی خسته و ذهنی مشوش در کلاس درس حاضر شود را در پی دارد!

نمونه دیگری از نقض مفاد شیوه نامه نقل و انتقالات و باز هم در اداره کل آموزش و پرورش شهرستان های استان تهران –که از این منطر زبانزد است- عدم توجه به شرایط مندرج برای ارائه درخواست انتقال از سوی فرهنگیان است؛ طبق آنچه در این شیوه نامه آمده است، تمامی افراد با سابقه بیش از ۵ سال خدمت می توانند درخواست انتقال در درون و یا بیرون از استان محل خدمت خود را ارائه نموده و در صورت کسب امتیازات لازم، به نتیجه مدنظر دست یابند. اما طی روزهای گذشته توجیه دیگری که از سوی ادار کل شهرستان های استان تهران به عنوان دلیل عدم موافقت با انتقال یا تمدید انتقال موقت برخی از فرهنگیان ابراز شده است که افراد مذکور سابقه ای کمتر از ۱۰ سال دارند! این مساله که در هیچ یک از مفاد شیوه نامه یا بخشنامه های تکمیلی قید نشده است را می توان تصمیمی بی اساس و بر خلاف مفاد شیوه نامه نقل و انتقالات قلمداد کرد که در واقع ادعاهای ایراد شده در زمینه ساز و کار سامانه نقل و انتقالات را بی اعتبار می سازد.

دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی