سایز متن   /

یک استاد روانشناسی بالینی جلوگیری از ابتلای نوجوانان و جوانان به مصرف مواد مخدر نوعی علاج واقعه قبل از وقوع حادثه بوده و اعتیاد به مواد شیمیایی و صنعتی نوعی بیماری اجتماعی، سیاسی، روانی، خانوادگی و جسمی غیر قابل علاج و صعب العلاج است که تنها راه درمان آن، پیشگیری است. به گزارش ایسنا، ماهور لیاقت با بیان این‌که در نظام آموزشی فعلی تمرکز اصلی برفراگیری و رشد تحصیلی دانش‏‌آموزان‏ است تا جنبه‏‌های دیگر شخصیت آنان، اظهار کرد: به‏ طور کلی در مدارس مسائل اساسی‏ آموزش و پرورش به دست فراموشی‏ سپرده شده است، در حالی‌که نقش آموزش و پیشگیری از مسایلی مانند اعتیاد به مواد مخدر که آسیب‌های اجتماعی زیادی را نیز به دنبال دارد، باید بیش از رشد تحصیلی آنان مدنظر قرار گیرد. لیاقت ادامه داد: در عصر کنونی ، نوجوانان و جوانان در محیط‌های آموزشی بیشترین تاثیرپذیری را از همسالان و اجتماع دارند که باید رویکرد اجتماعی شدن مبارزه با مواد مخدر در مدارس مورد توجه جدی مدیران و مسوولان قرار گیرد.
این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، به بومی سازی آموزش پیشگیری از اعتیاد در مناطق مختلف اشاره کرد و گفت: با توجه به اینکه فرهنگ مردم در مناطق و شهرها و حتی در قومیت‌های مختلف با همدیگر متفاوت است، کارشناسان آموزش ‌و پرورش باید با شناخت فرهنگ‌های مختلف به شناخت الگوهای مصرف هر قشری بپردازند و به دنبال این باشند که عواملی که در هر فرد ایجاد تمایل برای مصرف مواد می‌کنند را بشناسند.
لیاقت تصریح کرد: باید درک درستی از الگوی مصرف هر فرهنگ و خرده فرهنگ ایجاد شود و به این صورت نقشه جامعی تهیه شود و بنا بر آن نقشه و شرایط فرهنگی مختلف برای هر منطقه‌ای برنامه پیشگیری طراحی شود.

دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی